Hier een wetenscahppelijke uitleg vanuit de psychiatrie, de kennis die er is, de fase , ontstaan van verschijneselen die er bij horen. Met mijn kennis erbij die ik heb moeten doorlopen in mijn ziekte besef.<\/p>\n\n\n\n
\nDe aanloop naar een psychose is mij totaal ontgaan, dit komt ook voor dat psychose geleidelijk ontstaat in je brein, je merk wel iets op, zoals wat is er loos, maar dat is meer voor jezelf en niet echt te bevatten, want vaak zijn het dingen zoals opmerkingen die je niet even opmerkt in de goede verhouding, daardoor voel je meteen jezelf in een aparte positie. Wat enkel dus ook telkens toeneemt en verwarder wordt. De wanen worden al gauw gevormd, een waan kan zijn dat je zo achterdochtig wordt dat je denkt dat je door iets of iemand in de gaten wordt gehouden. Deze setting kan verschillende vormen aannemen, zoals je wordt door politie geschaduwd of gewoon weg in jou brein dat mensen het op je gemunt hebben.<\/p>\n\n\n\n
Dit is een klein begin in een psychose , dit gaat vele malen groter worden tot een bolwerk van spinsels, wanen, hallucinaties en stemmen. De kennis die je al bezit van school , thuis, familie en al tal van je jeugd , je emoties en heel je rugzak van dit leven, gaat mee in een psychose. De wirwar die je meemaakt is zo stress vol en beangstigend . Dat je zelfs kunt geloven dat als er iemand sterft, dat je er een deel mee te maken hebt. Althans de wanen kunnen echt allerlei vormen aannemen die je niet voor kunt stellen als je een gezond brein hebt. De impact die de psychose heeft is zo groot dat misschien 15 % het red dat hij of zij terug komt op oude krachten en gezond kan leven. Meestal met anti-psychotische medicamenten die een patient moet gaan gebruiken om het gezonde verstand weer terug te winnen\/verdienen\/krijgen.<\/p>\n\n\n\n
Het herstel kan ook vari\u00ebren , mij heeft het zeker vanaf 1997 tm in de jaren 2020 geduurd voordat ik enigszins gesetteld was in mijn brein. Vanaf toen tm nu 2026 anno datum, begin ik me pas te relaxen in mijn systeem. Dus ja herstel zet zich nog door op enkele emotionele vlakken en stress vrij zijn van jaren onder druk staan van je eigen brein.<\/p>\n<\/blockquote>\n\n\n\n
\nStemmen en hallucineren zijn niet om te lachen. Zal best eens Gebeuren door de omgeving maar besef een schizofreen lijdt een verstoorde denk wijze. Mijn stemmen toenemend in de eerste jaren. Dat dit al druk genoeg was om 18 uur te slapen op een dag, de andere uren kon ik alleen maar incasseren van deze stemmen, verplicht luisteren, niet kunnen verzetten tot andere dingen en emotioneel uitgeput zijn. Mijn stemmen waren van positief, visoen\/orakel, negatief, luguber , uiteindelijk slopend voor je brein en emotie. Alles op zijn kop gezet ga je naar bed en sta je nog niet eens uitgerust op.<\/p>\n\n\n\n
Daarbij kunnen de hallucinaties nog extra vervelend zijn. Deze gaan de stemmen bekrachtigen , bijvoorbeeld de stem van jou wordt de stem hallucinerend een stem van iemand anders. Dus waarschijnlijk wordt dit niet zo best gesprek want ik weet niet meer wat er gezegd wordt, verward wordt het wel. Gesloten wordt je uiteindelijk, geen vertrouwen in jezelf , negatief zelfbeeld wordt gecre\u00eberd en de omgeving reageert anders dan ik \u00fcberhaupt kan beseffen. <\/p>\n\n\n\n
De jaren verstrijken met deze dingen en wanen komen erbij, je brein is niet goed en probeert te herstellen met ook de medicatie die je nodig hebt. Ik kan uit eigen ervaring uitleggen de eerste 3 jaren met stemmen van zo 80 stuks verschillend waarbij zeker ook familie klank stemmen zitten. Vreemde en onbekende. Die jaren erna zijn ze geleidelijk verminderd naar pak weg 20 stemmen. Hiermee heb ik nog willen functioneren door wat werkzaamheden te doen bij bedrijven waar ik uiteindelijk het toch niet vol hield vanwege uitputting van je energie in je brein. Waardoor je ophield met werk na enkele uren met veel meer stemmen en hallucinaties . Dus werd ik me zelf weer verplicht te rusten en te slapen. Mijn uren slaap wordt van 18 uur naar voorzichtig 14 uur en dan gelukkig weer na tal van jaren 12 uur. Ik merk wel op na deze strijd dat ik mijn 8 uur slaap wel nodig heb. En waarschijnlijk een rustiger dag indeling dan een maatschappij norm mens.<\/p>\n\n\n\n
De wanen zijn de eerste jaren toegenomen en belemmeren je gezonde denkwijze, je denkt dingen die gewoon weg niet kloppen, irre\u00ebel en erg vervelend zijn voor je dagelijks patroon. Een van mijn waan was dat de mensen mijn stemmen mee kregen en meer van me wisten , daardoor werd ik schuchter of brutaal omdat ik me wil verweren, maar voor jou onnozel voor mij echte waarheid. Zo had ik dooreenlopend wel 5 wanen die aanwezig waren in mijn denkpatroon. Uiteindelijk weer je in je brein naar gezond denken, je overweegt ieder moment om het te snappen in het psychotisch brein op medicatie. Overpeinzen en niet beseffen wat nu toch echt waar is. Deze strijd heeft mij zeker 10 jaar voortgeduurd op verschillende patronen in denkwijze van onrealistisch denken. Je kunt er gewoon weg niks aan doen je brein wil wel maar lijkt onmogelijk. Van de ene dag een week of door elkaar gegooide dagen red je na verloop van jaren weer het gezonderen brein gedachten eigen te maken. Echter overspoelt je dag door vermoeidheid of andere storingen kan je meteen weer opnieuw beginnen.<\/p>\n\n\n\n
Je verhaal in je psychose heeft iets gecre\u00eberd van uiteenlopende dingen , je probeert een verhaal te maken wel of niet opzettelijk , je probeert in ieder geval je hoofd boven water te houden. Het voorbeeld grootwaanzin in je jou kan natuurlijk weer uitzonderlijk worden. Uit onvrede en verstoord denken. Tot je weer helder bent. Dus zoals mensen in de volks mond zeggen , koning of koningin zijn. <\/p>\n\n\n\n
Wellicht 1 op 1000 mensen op deze wereld lijdt aan schizofrenie. Veel mensen worden opgenomen vrijwillig of onvrijwillig. In de waan krijg je vaak ook dat je arrogante of vervelend kunt reageren, boos , huilend.<\/p>\n\n\n\n
Op je eerste opname ondervindt je hopelijk je besef , dat je ziek bent. Je denk ook , ok, ik wordt wel weer beter. medicatie en hup ik ben de oude. Maar na een periode van 1998 naar zo zeggen 2008 begin je zeker te twijfelen als je dit nog wel red . De strijd die je ondervindt en alleen doormaakt met weinig hulp of besef en grip op je brein. Gaat je ego, je zelfredzaamheid, je vertrouwen erg op de proef gesteld. De meeste schizofrenie pati\u00ebnten verwaarlozen wel iets gaande weg, bijvoorbeeld huishouden, verzorging of iets heel anders qua oplettendheid op hun omgeving . <\/p>\n\n\n\n
De emotionele bal , buik, hart en hoofd verbinding. dus emotie, gevoel , inzicht en denken. Worden iedere dag verstoort door denken , patronen, wanen, stemmen , hallucineren , gevoel, energieloos. Een uitputtende ziekte waar je natuurlijk uiteindelijk hoopt van te herstellen. Ik zie mij nog de eerste 10 maanden opname adolescenten mezelf opperen, ja joh komt goed maar hoe? Uitzichtloos starten in iets wast je niet kent niet voor in kunt lezen en niet iemand jou kan uitleggen. Verrassing in een ander jasje iedere dag. En kan zeggen niet altijd een leuke dag.<\/p>\n\n\n\n
Het onder de mensen zijn was altijd wel moeilijk , door de energie die iedereen bij zich heeft, bijvoorbeeld spontaan, stoer, kon mijn brein er weer iets van maken met een combinatie van een stem die een opmerking maakte. De winkel in gaan of stad of bijvoorbeeld een discotheek was een uitdaging tot strijd tot gevloerd worden erna.<\/p>\n\n\n\n
De dagelijkse dingen moeizaam doen, tot enkele dagen weer goede vorm te hebben, deed je weer mee met bepaalde uren. Mensen zien echter nooit en beseffen het ook niet dat je thuis op bed lag, of zat te jammeren met je stemmen. Gesloopt in je systeem van de prikkels die je brein voor handen wil nemen, onlogisch nog logische prikkels door elkaar , hoop je dat je weer herstelde en volgende dag weer energie had.<\/p>\n\n\n\n
De grooste energie vretende mensen waren voor mij juist de familie. waarschijnlijk dat dit dichter bij is in emotie en belangstelling en zeker ook de grootste afkeer en onbegrip. Het is ook een moeilijk begrijpbare ziekte. Maar ik blijf de deskundige en heb het wel goed voor met mezelf en zet me 100% in ieder dag er wat van te maken. Ook dit werd niet opgemerkt door veel mensen , ook niet door vrienden of hulpverleners.<\/p>\n\n\n\n
Deze beleving doet zeer veel met jou systeem als mens zijn.<\/p>\n\n\n\n
De ventilerende praat die ik had met mijn spv-er van vvgi-van Gogh instituut waar ik veelal kwam. Of dan wel met een psycholoog een tijd praten om karrensporen eruit te halen. Zijn mij zeer goed van pas gekomen. Het praten vaak wel de zelfde soort en inhoud kwam ik stukje bij stukje tot een puzzel hoe me brein werkte in een brein van schizofrenie. Dit heeft me zeker 25 jaar gekost van me leven, waar ik dagelijks nog zeer oplet.<\/p>\n\n\n\n
De spons dus alles wat je opmerkt , voelt ,ziet , hoort telkens in je binnen valt , tegen je zin in, en je herstel telkens opnieuw moet opstarten dag op dag. wordt je natuurlijk wel eens te veel.<\/p>\n\n\n\n
Het genieten was veelal door lotgenoten of vrienden met begrip, maar ook zeker uren muziek luisteren voor ontspanning. Het slapen is een must geweest voor herstel.<\/p>\n\n\n\n
Ik heb nog vaak het moment dat ik probeer op te letten dat mijn ontspanning blijft en goed is, het is niet zo van zelf sprekend dat ik me ontspannend voel. Ik moet helaas daar nog wat voor doen. Ook het denken is niet te stoppen, ik denk waarschijnlijk veel over de dag heen, pieker niet maar overweeg en overpeins me systeem telkens. Ja , lastig maar het is zo.<\/p>\n\n\n\n
<\/p>\n<\/blockquote>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"
Hier een wetenscahppelijke uitleg vanuit de psychiatrie, de kennis die er is, de fase , ontstaan van verschijneselen die er bij horen. Met mijn kennis erbij die ik heb moeten doorlopen in mijn ziekte besef. De aanloop naar een psychose is mij totaal ontgaan, dit komt ook voor dat psychose geleidelijk ontstaat in je brein, […]<\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":0,"parent":0,"menu_order":0,"comment_status":"closed","ping_status":"open","template":"","meta":{"footnotes":""},"class_list":["post-2","page","type-page","status-publish","hentry"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/mediapaul.nl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/pages\/2","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/mediapaul.nl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/pages"}],"about":[{"href":"https:\/\/mediapaul.nl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/types\/page"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/mediapaul.nl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/mediapaul.nl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcomments&post=2"}],"version-history":[{"count":2,"href":"https:\/\/mediapaul.nl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/pages\/2\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":12,"href":"https:\/\/mediapaul.nl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/pages\/2\/revisions\/12"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/mediapaul.nl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fmedia&parent=2"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}